© Copyrights Freetimeweb
Freetimeweb
Transports Collection
Datum: 6 Augustus 2017
"Een verrassingsrit"
LEUKE VERRASSINGSTOCHT, GA ER MAAR EVEN VOOR ZITTEN...
Deze toerrit zou eerst naar Friesland gaan, maar
werd veranderd in een verrassingstocht met een
acceptable starttijd bij Total in Wognum.  Ik  ben
geen vroege opstaander, dus  dit  stond  mij  wel
aan. Om half  elf  in  Wognum  dus  verzamelen.
Dat was met het prachtige weer   geen   bezwaar.
Mooi ritje er al naar Wognum toe.  Om  kwart  o-
ver  tien was ik er al (was  te  vroeg  vertrokken).
En  daarna druppelden  de  deelnemers  binnen.
Een  paar met brommers op een aanhanger. We

zagen een tractor op de weg rijden en die kwam tot onze verrassing naar ons toe. Laat dat nou Piet
zijn op een Deutz, dacht ik. Breed grijnzend lachte hij ons toe. "Wat is dat nu Piet, voorrijder gewor-
den?" Piet grijnsde. "Gaan we naar een boerderij toe?" Dat was allemaal niet het  geval.  Toch  leuk,
dat Piet er op deze ludieke wijze bij was. Inmiddels was  het 10:45  geworden  en  na  alle  praatjes
moesten er nog de foto's gemaakt worden.  Tegen
gen elf uur waren we met ca. 25 brommers en be-
rijders. Zelfs met drie honda's, zundapps,   kreidler,
puch, enz. Een gevarieerde groep met een  dame,
die om elf uur onder begeleiding  van  twee  bege-
leiders startten. En die hielden  de  groep  strak  in
de gaten. Op iedereen werd netjes gewacht. Vanaf
de start reden we eigenlijk  om  Wognum  heen  in
de richting van Lekermeer, Baarsdorpermeer, Bo-
Bobeldijk en  Oosteinde,  waarbij  we  rechts  naar
Berkhout afsloegen. Op naar  en  door  De  Goorn
langs de  N243  en  op  de  N209  door  de  Noord-
beemster naar Middenbeemster, waar we  rechts-
af naar Kwadijk reden. Mooi zonnetje, niet al te fris
windje, zie daar de ingredienten voor  deze  mooie
rit.Over de lange, lange Kwadijk door  het  Verlo-
ren Einde (vreemde naam voor een gebied)  en Purmerdijk naar Edam. Klein stukje door Edam
heen naar de langs  de   N247  (Monnickendam-
merjaagweg) om de  rotonde van de N247 heen
en via de  Achterdichting  naar  de  Kathammer-
zeedijk,  Slobbeland volgend kwamen we bij  de
haven van  Volendam, waar we   de  brommers
aan de kop  stalden. Daar was het gezellig druk.
We hadden een uur de tijd, om wat  te verkennen,
te eten en of te drinken. Daar belandde ik met een
paar man bij Cafe Lennons  en  bestelden  uitsmij-
ters en broodjes bal, eigenlijk ballen. Waren kleine
gehaktballen. Maar smaakten  onder  de  gesprek-
ken goed en na drie kwartier gingen  we  na  diver-
se  technische  gesprekken  terug  naar  de  ha-
ven,  waar  we  over een  route,  die  we  eerder
door Volendam reden,  weer vertrokken.  Op  de
Julianaweg sloegen we rechtsaf door Volendam
naar de zeedijk, die we lange tijd volgden. Bij  de
Nieuwe Haven in Edam aangekomen gingen we
rechtsaf en via het Oorgat gingen we de richting
naar...!! Fort Edam in.  Dat  was  de  verrassing
van deze toerrit. Leuk! I k was zelf al een keer in
een fort geweest. Dat was een door mij  georga-
niseerde toerrit, die niet helemaal naar Fort Veldhuis in Heemskerk vlekkeloos verliep. Dat  was  een
Fort, grotendeels over de luchtoorlog en materiaal van de vliegtuigen, die in ons land  geborgen  wa-
ren. Op mijn website bromfietsnet.nl onder de noemer toerritten met jaar 2013 kun  je  er uitgebreid
Fort Edam
Ingang
over lezen. Er is daar toen ook een film te  zien  op
YOUTUBE van gemaakt.  Dit  Fort Edam  was  an-
dere koek. Die hoorde bij  de  stelling  van  Amster-
dam, had ik begrepen. Brommers netjes op een  rij
gestald. Entreeprijs was soepel en alles  onder  lei-
ding van een gids. Van deze  rondtoer  zijn  er  veel
foto's gemaakt, die natuurlijk niet allemaal  getoond
kunnen worden. Op zo'n groot aantal  is  Facebook
niet toereikend. Dat moet dus op  een  andere  ma-
nier op gelost worden. Fort Edam deed dus aan be-
strijding van de oorlog met behulp van het water en
een  heleboel manschappen, soldaten en officieren
dus. De kanonnen bestreken het hele  gebied  rond
het  Fort  cirkel  wijze   en  schoten  ca. 3,5Km  ver.
Alleen het  landgedeelte,  want  de  toenmalige  Zui-
derzee was het domein van de marine. Ook  in  die
tijd was er al tweespalt en verdeling.  Heel   interes-
sant allemaal. Nog even op de dak geweest.
Wat een prachtig mooi wijds  uitzicht.  De  kamers,
of zo als je de ruimten noemen wilt bevatten  slaap- gelegenheid,  en   keuken,  zelfs  een  nagebouwde
loopgraaf en een herdenkingswand.  (Zie Flashfilm)
De grote aan het plafond vastgemaakte  watertank,
die met gezuiverd regenwater gevuld was. Ruimten met schietgaten, waar een  (nagemaakte)   punt 50
stond.  Het  mooiste  vond  ik  natuurlijk  de   verbin-dingsruimte met allerlei  oude apparatuur.  Om  van
te kwijlen. Om kwart over drie was het afgelopen en
liepen de brommers weer buiten het hek, startten de motoren en karren maar. Dat was ook wel nodig, want de meesten wilden op tijd de finale  van  het
Europees Dames voetbal, de wedstrijd van onze heldinnen zien. Een klein stukje terug en toen met  gezwinde  spoed  langs  de  IJsselmeerdijk  richting
Wognum. Er werd wat harder, dan normaal gereden, want eigenlijk hadden we om drie uur moeten vertrekken. Warder, Etersheim, Schardam,  meertje
De Weel, langs de lange IJsselmeerdijk sloegen we bij Scharwoude af langs de N247 op de Zesstedenweg via allerlei afslagjes naar de ook weer  lange
Venneweg en aan het eind via de rotonde kwamen we op de lange Oosteinde. Bij de Kerkebuurt rechtsaf door Oosteinde en zo de route terug, die we in
het begin maakten. Aangekomen bij het Total station reed ik meteen door, want ik had stroomstoring, geen claxon en richtingaanwijzers meer.  Zo  dood
als een pier. Maar de motor bleef goed draaien. Geen paniek dus. Had ik al eens eerder gehad. Storing aan de spanningsregelaar dacht ik. Met  een  half
uurtje was ik weer thuis. Motor uitzetten en gauw zitten, om naar de wedstrijd te kijken. In de pauze de Honda binnen zetten. Nog even proberen en alles
werkte weer normaal. Nu verdenk ik toch het kontaktslot. Vernieuwen dus. Dat was nog niet alles, want de kaartlezer was stuk, dus kon geen foto's inla-
den. Nou dat weer. Pleister op de wonde was, dat Nederland Europees kampioen na een hele spannende wedstrijd werd. Grandioos.  De  dames  doen
het beter dan de heren met hun verwende spelletjes. Iedereen bedankt voor deze mooie rit. Peter van Etten en Ruud de Wit ook bedankt voor deze echt
mooie dag en tot de volgende toerrit maar weer...
De Routekaart...